Diagnostiek

Lichamelijk onderzoek  blijft een  belangrijk deel van het diagnostisch proces. Om een volledg beeld van de aangeboren hartafwijking te krijgen is het verrichten van echocardiografie de meest belangrijke methode. Veelal is de informatie daaruit verkregen genoeg om een volledig beeld van de structuur en werking van het hart en bloedsomloop te verkrijgen. Het maken van een ECG (hartfilmpje) en een rontgenfoto van de borst zijn aanvullende onderzoeken. In bepaalde gevallen kan het nodig zijn om nog andere methoden van onderzoek toe te passen. Een MRI of CT scan van de borstkast zijn hier voorbeelden van. Inwendig hartonderzoek of hartcatheterisatie is nodig als alle voorafgaande onderzoeksmethoden niet tot een volledig beeld van de afwijking leiden. Inwendig hartonderzoek wordt ook gedaan bij bepaalde vormen van hartritmestoornissen.